Godzina z książką

Zauroczenie, zakochanie, oczarowanie. Wstęp do prawdziwej miłości, czy przelotne uczucie? Na to pytanie odpowiada sobie wiele par na tym świecie. Nasi bohaterowie zdążyli się pobrać, bo ocenili swoje szanse na miłość bardzo wysoko. Niestety, przeliczyli się. A przynajmniej tak myślą. Zatem rozstanie, rozwód, brak kontaktu ze sobą. Ale czy naprawdę zrobili wszystko, by przetrwać kryzys, czy nie podjęli decyzji o rozwodzie zbyt pochopnie? Minęły trzy lata, a oni wciąż nie weszli w nowe związki. Co więcej, jedno z nich, nawet nie poinformowało swojej rodziny o zmianie stanu cywilnego. Dziwna sytuacja i na pewno niecodzienna. Dwoje ludzi to zawsze dwa charaktery, dwie osobowości. Często bardzo odmienne, często z bagażem doświadczeń, czy to z dzieciństwa, młodości, a czasem i z innych długoletnich związków. Jeśli obojgu uda się osiągnąć kompromis w niektórych sprawach, mają szansę zbudować wartościowy i ważny związek. Na ile chcą to zrobić, na tyle mają szans na powodzenie....

Tam, gdzie czekał anioł.

Moje pierwsze spotkanie z autorką. Powieść obyczajowa, czyli o życiu, a do tego w streszczeniu informacja, że będzie o pracy za granicą. To zwiększyło moją ciekawość, bo o naszych rodakach-emigrantach wiele się słyszy i niestety nie zawsze pozytywnie. Chciałam więc dowiedzieć się, co też autorka dostrzegła i jaki przedstawi nam obraz. Pierwszy problem, już z początkowych stron był wiodący przez cały czas czytania. Nieporozumienia małżeńskie, wypalenie w związku, nawet podejrzenia o zdradę. Mąż, który nie zauważa już żony i jej potrzeb. Zwolnienie z pracy, problem ze znalezieniem nowej posady, dorastanie dzieci i syndrom pustego gniazda. Wszystko to pojawia się na wstępie i prowadzi nas z bohaterką, aż za zachodnią granicę kraju. Tam bowiem Beata, główna postać żony i matki z tej powieści, jedzie do pracy, jako opiekunka starszych, chorych ludzi. Zatrudnienie znajduje u małżeństwa, którymi opiekuje się ich syn, ale pracując zawodowo, potrzebuje oczywiście stałej pomocy. Rozpoc...

Absurdy PRL-u. Antologia.

Wzięłam do ręki książkę z charakterystyczną kolorystyką, czcionką i czarno-białym zdjęciem na okładce. Czego się spodziewałam? Nostalgicznych wspomnień, absurdalnego humoru, sytuacji przypominających filmy i seriale "Miś", "Zmiennicy" czy inne znane? Jak najbardziej. I nie zawiodłam się! Świetna pozycja dla każdego, kto lubi pośmiać się przy lekturze. Co więcej, forma książki pozwala na cieszenie się czytaną treścią z kimś, kto akurat siedzi obok i nie przeszkadza mu wtrącany co jakiś czas dowcip, czy ciekawy wpis. W tej książce znajdziecie zarówno popularne żarty, które w latach PRL-u krążyły wśród obywateli, nietypowe instrukcje obsługi typowych przedmiotów. Rozbroją Was wpisy z ksiąg skarg i zażaleń oraz pism urzędowych. Te, pochodzące z milicyjnych raportów chwilami wydają się nieprawdopodobne... Patrolując ulice zauważyłem spokój...Podkreślam ponownie, że patrol pieszy nie jest w stanie w żaden sposób skutecznie ująć i zatrzymać uciekającego samochodu...

Arbuz na gorąco

🚙⛺ „Arbuz na gorąco” napisany przez kobietę, ale na okładce książki znajdziecie nazwisko Maurycy Dudek. Dlaczego? To chyba jeden z nieco szalonych pomysłów niezwykłej kobiety, podróżniczki i pasjonatki historii i sztuki - Moniki Dziuby. Twierdzi, że Maurycy jest jej alter ego i ciekawszą częścią osobowości. To tak na początek, bo myślę, że w jakiś sposób przybliżę Wam postać stojącą za tą fascynującą opowieścią o podróży. Uwierzcie mi, że nie będziecie się nudzić. Są ciekawostki i wątki historyczne, sporo informacji praktycznych, które przydadzą się każdemu, kto kiedyś pojedzie śladami "...

Łączna liczba wyświetleń

.

witam;zapraszam i dziękuję, że zaglądacie:)

Obsługiwane przez usługę Blogger